KONTINUITET HOLANDSKOG PONIŽAVANJA ISTINE O GENOCIDU U SREBRENICI I PRAVDE ZA ŽRTVE

Više od 20 godina poslije najvećeg zločina poslije holokausta u Evropi, genocida u Srebrenici, Holandija pokušava izbjeći odgovornost za genocid u Srebrenici. I ako je taj genocid pravno potvrđen pravosnažnim presudama Međunarodnog suda pravde, Međunarodnog krivičnog tribunala za bivšu Jugoslaviju, više nacionalnih sudova u Evropi i svijetu, i ako je taj genocid politički potvrđen deklaracijama više od 30 parlamenta u svijetu, i ako postoji potpuni konsenzus nauke o genocidu o Srebrenici.

Međunarodna zajednica posebno svjetske sile nisu adekvatno odgovorili na agresiju na suverenu, nezavisnu, međunarodno priznatu državu RBiH. Zato će srebrenički genocid zauvijek progoniti čovjeka, civilizaciju, međunarodnu zajednicu i posebno UN. Holandski vojnici su u vrijeme genocida nad Bošnjacima u okviru mirovnih snaga UN bili zaduženi za čuvanje mira u tzv. ‘zaštićenoj zoni Srebrenica’. Holandski bataljon je bio dio UN i ništa nije učinio da bi spasio žrtve genocida.

Prema istraživanjima svjetskih autoriteta članova Internacionalnog ekspertnog tima IGK, holandski bataljon u okviru UN-a, nije spriječio genocid u Srebrenici. Holandski vojnici nisu zaštitili Bošnjake u tzv. “zaštićenoj zoni” kada su vojska i policija entiteta RS zauzela grad i ubile više od 8.000 Bošnjaka. Holandska vlada zbog toga podnijela ostavku nakon genocida u Srebrenici.

Civilni sud je 2014. proglasio Holandiju odgovornom za ubistvo 300 muškaraca koji su tada bili pod zaštitom holandskih Plavih šljemova. Bila je to prva presuda protiv države koja ima jedinice u UN za ratne zločine trećih lica.

Nauka o genocidu je dokazala ne samo da su holandski vojnici protivzakonito potpomogli deportaciju više od 300 muškaraca sa područja koje su kontrolisali, što je Civilni sud potvrdio, već i odgovornost Holandije za pad zaštičene zone UN – Srebrenice i smrt svih žrtava. Umjesto da holandski vojnici UN tada zaštite Srebrenicu i hiljade izbeglica, u julu 1995. oni su se predali bez borbe srpskim agresorskim vojnim i paravojnim jedinicama pod komandom srpskog generala, optuženog ratnog zločinca, Ratka Mladića. Poslije toga ubili više 8.000 bošnjačkih muškaraca i mladića i tako izvršili najteži genocid na evropskom tlu poslije Drugog svjetskog rata.

Anticivilizacijsko i dehumanizirajuće ponašanje Holandije je nastavak diskriminacije nad žrtvama i pokazuje licemjerje vojnika i države koja je odbila da zaštiti civile Srebrenice od genocida. Pravo, sud i presuda se ne zasnivaju na političkim kompromisima i pretpostavkama, već na utvrđenim naučnim i pravnim činjenicama.

Iako je jedna od prethodnih vlada Holandije podnijela ostavku nakon priznanja neuspjeha da zaštiti Srebreničane, dodavši da su njihovi mirovnjaci bili u nemogućoj misiji – sadašnja holandska vlada ulažući žalbu na presudu apelacionog suda želi u potpunosti da se oslobodi odgovornosti, što je direktni udar na istinu i pravdu, što ponižava i diskriminira žrtve, što ohrabduje buduće idejne tvorce i realizatore genocida bilo gdje u svijetu, što je u direktnoj suprotnosti sa odredbama Deklaracije Evropskog parlamenta o genocidu u Srebrenici. Istraživači genocida još jednom podsjećaju da je cijela Srebrenica bila zaštićena zona, ne samo baza u Potočarima. Kao rezultat toga ne samo civilima koji su bili unutar baze i izvedeni iz baze i ubijeni, već svima i onima oko baze u Potočarima, kao i onima koji su u samom centru Srebrenice upućeni u šumu, pripada pravo da traže naknadu, odnosno kompenzaciju.

Istraživači genocida traže od holandskog suda pravičnu presudu na tragu pravde i istine za žrtve, a ne politike, tražimo pravni presedan koji će kao zadnji pravni lijek spasiti čast mirovnih snaga i mirovnih operacija. Jer Holandija je odgovorna za zločin genocida koji su počinile srpske vojne i policijske snage, koje su presudom Internacionalnog suda pravde osuđene za genocid u Srebrenici. Vojnici koji su zaduženi za mir dopuštaju genocid. Ako se to sudski sankcioniše, onda se šalje snažna poruka budućim mirovnim snagama da će odgovarati u slučaju pasivnog odnosa prema agresivno genocidnim kršiteljima mira, bezbjednosti, ljudskog života i dostojanstva, piše u saopćenju Instituta za istraživanje genocida Kanada

Podijeli objavu